Skomentuj:
Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX
Pierwsze wiosenne rośliny
21.03.2011
, aktualizacja: 13.12.2005 16:48
Co zakwita najwcześniej? Oczywiście przebiśniegi
Irys (inaczej irysek) Danforda należy do tej samej grupy co irys żyłkowany. Wyróżnia się żółtymi kwiatami we wzorki, pojawiającymi się pod koniec marca. Lubi miejsca zaciszne i słoneczne. Cebule trzeba wykopywać co roku.
Pierwiosnek różowy ściele się tuż przy ziemi. Kwiaty pojawiają się na początku kwietnia, zanim wyrosną liście. Gatunek ten potrzebuje słońca i wilgoci w podłożu. Wymaga okrycia na zimę.
ZOBACZ TAKŻE
- Kwiecień w ogrodzie. Czas bazi i pierwiosnków (21-03-11, 00:00)
- Zakwitają pierwsze (16-12-05, 12:00)
- Kolekcjoner poleca (16-12-05, 12:00)
RAPORTY
Pierwsze kwiaty często są niepozorne i przytulone do ziemi, ale łatwo je dostrzec na tle resztek śniegu i zbrązowiałych liści. Pogoda ich nie rozpieszcza, dokuczają im przymrozki i zawierucha. Jednak ci pionierzy wiosny znoszą to wszystko dzielnie, w ciężkich chwilach stulając płatki.
Warto sadzić w ogrodzie zarówno rośliny popularne, jak i mniej znane, np. oprócz przebiśniegu pospolitego - jego pełnokwiatową odmianę, oprócz krokusów wielkokwiatowych - ich formy botaniczne. Postarajmy się też o ciemierniki i lepiężniki, a wtedy wiosna przyjdzie do nas wcześniej, niż się spodziewamy.
Skąd ten pośpiech
Dlaczego niektóre rośliny tak bardzo śpieszą się z kwitnieniem? Wiele z nich, np. przylaszczki i zawilce, bytują pod koronami drzew. Zdążą zakwitnąć i wypuścić młode pędy, zanim na gałęziach rozwiną się liście i zabiorą im światło.
Inne rośliny cebulowe, jak tulipany, pochodzą z terenów ubogich w wodę, gdzie tylko wiosną mogą liczyć na dostateczną wilgoć. Gdy latem przychodzi susza, zapadają w sen. Mogą tak przetrwać do następnej wiosny dzięki zapasom substancji pokarmowych zgromadzonych w cebulkach, bulwach lub kłączach. W tym czasie ich pąki kwiatowe na następny rok już są zawiązane.
Istnieją także byliny, które w naturze żyją na obszarach, gdzie okres wegetacji jest bardzo krótki (np. wysoko w górach), mają więc mało czasu na kwitnienie i zawiązanie nasion. Dlatego swój rozwój zaczynają bardzo wcześnie.
Miejsce w ogrodzie
Wczesnowiosenne byliny, przede wszystkim cebulowe, zazwyczaj tracą liście u progu lata, a na rabacie pozostają puste miejsca. Tego typu rośliny najlepiej umieszczać między gatunkami zadarniającymi, np. gajowcem, rogownicą.
Wszelkie kwiaty przedwiośnia doskonale prezentują się na skalniakach, w sąsiedztwie niskich zimozielonych gatunków o poduszkowatym pokroju. Warto je także sadzić w pobliżu ściany domu czy podmurówki ogrodzenia, gdzie jest zacisznie, a nagrzane w ciągu dnia mury oddają ciepło w nocy.
Wybierając miejsce, trzeba też sprawdzić, czy wybrany gatunek lubi półcień, czy słońce. Dla roślin, które wymagają wilgoci w podłożu (jak np. lepiężniki), wybierzmy stanowisko podmokłe.
Pod troskliwą opieką
Cebulki kwitnące wiosną sadzi się wyłącznie jesienią, inne wczesne byliny zaś - późnym latem. Okazy kupione w pojemnikach można przenosić do gruntu przez cały okres wegetacji.
Przed nadejściem mrozów niedawno posadzone rośliny warto okryć suchymi liśćmi lub gałązkami iglaków (nie używajmy kory, bo wiosną powoli rozmarza i opóźnia kwitnienie wczesnych gatunków). Jednak okrycie trzeba zdjąć jak najwcześniej - w przeciwnym razie pąki kwiatowe mogłyby ulec zniekształceniu podczas przebijania się na zewnątrz. W razie powrotu silnego mrozu trzeba ponownie okryć rośliny gałązkami iglaków lub agrowłókniną. Pamiętajmy również, by w miejscach, gdzie rosną wczesnowiosenne byliny, nie gromadzić odgarniętego śniegu. Jego pryzmy topnieją powoli, uniemożliwiając roślinom rozwój.
Drobnych cebul nie należy wykopywać co roku. Pozostawione w jednym miejscu przez trzy, cztery lata rozrastają się w spore kępki i kwitnąc, wyglądają efektowniej niż pojedyncze okazy. Również pozostałe byliny odmładzajmy niezbyt często, najlepiej co kilka lat.
Warto sadzić w ogrodzie zarówno rośliny popularne, jak i mniej znane, np. oprócz przebiśniegu pospolitego - jego pełnokwiatową odmianę, oprócz krokusów wielkokwiatowych - ich formy botaniczne. Postarajmy się też o ciemierniki i lepiężniki, a wtedy wiosna przyjdzie do nas wcześniej, niż się spodziewamy.
Skąd ten pośpiech
Dlaczego niektóre rośliny tak bardzo śpieszą się z kwitnieniem? Wiele z nich, np. przylaszczki i zawilce, bytują pod koronami drzew. Zdążą zakwitnąć i wypuścić młode pędy, zanim na gałęziach rozwiną się liście i zabiorą im światło.
Inne rośliny cebulowe, jak tulipany, pochodzą z terenów ubogich w wodę, gdzie tylko wiosną mogą liczyć na dostateczną wilgoć. Gdy latem przychodzi susza, zapadają w sen. Mogą tak przetrwać do następnej wiosny dzięki zapasom substancji pokarmowych zgromadzonych w cebulkach, bulwach lub kłączach. W tym czasie ich pąki kwiatowe na następny rok już są zawiązane.
Istnieją także byliny, które w naturze żyją na obszarach, gdzie okres wegetacji jest bardzo krótki (np. wysoko w górach), mają więc mało czasu na kwitnienie i zawiązanie nasion. Dlatego swój rozwój zaczynają bardzo wcześnie.
Miejsce w ogrodzie
Wczesnowiosenne byliny, przede wszystkim cebulowe, zazwyczaj tracą liście u progu lata, a na rabacie pozostają puste miejsca. Tego typu rośliny najlepiej umieszczać między gatunkami zadarniającymi, np. gajowcem, rogownicą.
Wszelkie kwiaty przedwiośnia doskonale prezentują się na skalniakach, w sąsiedztwie niskich zimozielonych gatunków o poduszkowatym pokroju. Warto je także sadzić w pobliżu ściany domu czy podmurówki ogrodzenia, gdzie jest zacisznie, a nagrzane w ciągu dnia mury oddają ciepło w nocy.
Wybierając miejsce, trzeba też sprawdzić, czy wybrany gatunek lubi półcień, czy słońce. Dla roślin, które wymagają wilgoci w podłożu (jak np. lepiężniki), wybierzmy stanowisko podmokłe.
Pod troskliwą opieką
Cebulki kwitnące wiosną sadzi się wyłącznie jesienią, inne wczesne byliny zaś - późnym latem. Okazy kupione w pojemnikach można przenosić do gruntu przez cały okres wegetacji.
Przed nadejściem mrozów niedawno posadzone rośliny warto okryć suchymi liśćmi lub gałązkami iglaków (nie używajmy kory, bo wiosną powoli rozmarza i opóźnia kwitnienie wczesnych gatunków). Jednak okrycie trzeba zdjąć jak najwcześniej - w przeciwnym razie pąki kwiatowe mogłyby ulec zniekształceniu podczas przebijania się na zewnątrz. W razie powrotu silnego mrozu trzeba ponownie okryć rośliny gałązkami iglaków lub agrowłókniną. Pamiętajmy również, by w miejscach, gdzie rosną wczesnowiosenne byliny, nie gromadzić odgarniętego śniegu. Jego pryzmy topnieją powoli, uniemożliwiając roślinom rozwój.
Drobnych cebul nie należy wykopywać co roku. Pozostawione w jednym miejscu przez trzy, cztery lata rozrastają się w spore kępki i kwitnąc, wyglądają efektowniej niż pojedyncze okazy. Również pozostałe byliny odmładzajmy niezbyt często, najlepiej co kilka lat.
Komentuj, dodawaj zdjęcia i znajomych!
- Zaloguj się
- Nie masz u nas konta? Zarejestruj się
Najczęściej czytane
- 1.Miskanty, turzyce i inne trawy ozdobne piękne zimą
- 2.14 Najlepszych roślin na formowane żywopłoty
- 3.Zamiokulkas zamiolistny - Zamioculcas zamiifolia
- 4.Ogród cały rok w kwiatach. Krzewy ozdobne, kwiaty ogrodowe i doniczkowe
- 5.Kwiaty doniczkowe. Najpiękniejsze gatunki na każdy miesiąc roku.
- 6.Roślinne afrodyzjaki. Miłość na talerzu
- 7.Kaktusy i sukulenty - bogactwo gatunków - część pierwsza
